تنها کسی که خوب مرا درک میکند
یک روز زادگاه مرا ترک میکند
۱۸بهمن تولدم مبارک
نمیگم خطا نکردم من که ادعا نکردم
همه گفتن بی وفایی من که اعتنا نکردم
عازم سفر شدی تو من دلم می خواست بمونی
واسه موندن تو اما به خدا دعا نکردم
می دونم دوسم نداری حتی قد یه قناری
اما عاشقم هنوزم بدون اشتباه نکردم
ما جایی قرار نذاشتیم جز تو کوچه های رویا
این دفه تو اومدی من به قرار وفا نکردم
زیر دینه ناز چشمات عمریه دارم می سوزم
تا خاکستری نشه دل دینمو ادا نکردم
اومدم واسه نصیحت به بهونه یه صحبت
عمرشون کلی تلف شد چون تورو رها نکردم
راه آسمون که بستس
گرچه قلبامون شکستس
تا به حال اینقد خدارو اینجوری صدا نکردم
تو منو گذاشتی رفتی خواستی من دیوونه ترشم
باورت نمی شه شاید آخه جون فدا نکردم
نامه های عاشقونه بانشونه بی نشونه
اما از کسای دیگس پس اونارو وا نکردم
یادته عکستو دادی بذارم تو قاب قلبم
بعد از اون روز دیگه هرگز به کسی نگاه نکردم
تو از اون روزی که رفتی نه
تو رفتی که ببینی تا قیامتم تورو من از خودم جدا نکردم
سلام ای تنها بهونه واسه نفس کشیدن
هنوزم پرمیکشه دل واسه به تو رسیدن
واسه جواب نامت میدونم که خیلی دیره
بذا به حساب قربت نکنه دلت بگیره
عزیزم بگو ببینم که چه رنگه روزگارت
خیلی دوست دارم تو مهتاب بشینم یه شب کنارت
سرتو با مهربونی بذاری به روی شونم
تو فقط واسم دعا کن آخه دنباله بهونم
حالمو اگه بپرسی خوبه تعریفی نداره
چون بلاتکلیف عاشق آخه تکلیفی نداره
نکنه ازم برنجی تشنه ام تشنه بارون
چقد ازدریا ما دوریم بی گناهیم هردوتامون
بجوری به هم میریزه منو گاهی اتفاقی
تو اگه نباشی از من نمی مونه چیزی باقی
میدونی که دست من نیست بازیای سرنوشته
رو قشنگا خط کشیده زشتارو واسم نوشته
باز که ابری شد نگاهت بغضتم واسم عزیزه
اما عشکاتو نگه دار نذاراینجوری بریزه
من هنوز چیزی نگفتم که تو طاقتت تموم شد
باقیشو بگم میبینی گریه هات کلی حروم شد
حاله من خیلی عجیبه دوست دارم پیشم بشینی
من نگاهت بکنم تو تو چشام عشقو ببینی
یادته منو تو داشتیم ساده زندگی میکردیم
ازهمین چشمه شفاف رفع تشنگی میکردیم
یه دفعه یه مهمون اومد عقلمو یه جوری دزدید
دلتو به روش نیاورد ازهمون دقیقه فهمید
اولش فکر نمی کردم که دلمرو برده باشه
یا دلم غوله چشای روشنشو خورده باشه
اما نه گذشت و دیدم دله من دیوونه تر شد
به تو گفتمو دلت از قصه من باخبر شد
اولش گفتم یه حسه یا یه احترام ساده
اما بعد دیدم که عشقه آخه اندازش زیاده
توبازم طاقت آوردی مثله پونه ها تو پاییز
سرنوشت تو سفیده ماجرای من غم انگیز
بجوری دیوونتم من فکر نکن این اعترافه
همیشه نبودنه تو کرده این دلو کلافه
می دونم فرقی نداره واست عاشق بودن من
می دونم واست یکی شد بودنو نبودن من
می دونم دوسم نداری مثله روزای گذشته
من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته
اما روحه من یه دریاست پره از موج و طلاتم
ساحلش تویی وموجاش خنجرای حرف مردم
آخ چه لذتی داره نازه چشماتو کشیدن
رفتنه یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن
من که آسمون نبودم اما عشقتو یه ماه
سرزنش نکن دلم رو به خدا اون بی گناه
تو که چشمای قشنگت خونه صدتا ستارس
تو که لبخنده طلاییت واسه من عمره دوبارس
بیاو مثله گذشته جز به من به همه شک کن
من بدونه تو میمیرم بیا و بهم کمک کن
