این خواروذلیل بودن عشقه که دست دختریرو نگرفتم یاچیز دیگه ای...

                    یه کاری کن که می تونی

                                          یه خونشو تو بیرونی

                     ازاین بیشترنپرس ازعشق نمی دونم نمی دونی

                            تو این تقویم دل مرده

                                        کسی اشکاشو نشمرده

                 کجا دیدی که تنهایی غماشو با خودش برده

                                        یه کاری کن از این بیشتر

                     نیافتم تو غم آخر

                                نذار شمع حضور من یه شعلشه تو خاکستر

               نگودوره نگو دیره نگو این قصه دلگیره

                         یه عمری رفته از دستم نیای عشق تو میمیره

           باید تورو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست

                            تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

              با اینکه بیتابه منی بازم منو خط می زنی

                                  باید تورو پیدا کنم تو باخودت هم دشمنی

           کی با یه جمله مثله من می تونه آرومت کنه

                    اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه

              دلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبور

                               وقتی به من فکر می کنی حس می کنم از راه دور

           آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره

                      عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره

               باید تورو پیدا کنم هرروز تنهاتر نشی

                                راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

                  پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

                                  محکم بگیرم دست تو احساسمو باور کنی

               هوای گریه دارم تو این شب بی پناه

                                   دنباله تو میگردم دنباله یه تکیه گاه

               دنباله اون دلی که تنها ییمو میشناسه

                              دستای عاشق من لبریزه التماسه

                  هزارو یک شب من پراز صدای تو بود

                                    گریه ی هر شب من فقط برای تو بود

             سکوت شیشه ایمو صدای تو میشکنه

                            تو آسمون عشقم شعر تو پر می زنه

                 با تو دل سیاهم به رنگ آسمونه

                                     تو بغض من می شکنن شعرای عاشقونه

                  دوباره دلم واسه قربت چشمات تنگه

                          دوباره این دله دیوونه واست دل تنگه

           وقته از تو خوندن ستاره ی ترانه هام اسمتو برای من قشنگترین آهنگه

               بی تو یک پرنده اسیره بی پروازم

                                  با تو اما می رسم به قله آوازم

                اگه تا آخر این ترانه با من باشی

                                واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم

                         تویی که عشقمو از نگاه من می خونی

                                       تویی که تو تپش ترانه هام پنهونی

            تویی که هم نفس همیشه ی آوازی

                               تویی که آخر قصه منو می دونی

                   اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

                                        اگه خونم بی چراغه چشم تو تاریکه

             می دونم آخر قصه می رسی به داد من

                                لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه

تقدیم به عشقم که همیشه حتی تو خواب دنبالشم وتا پیدا نکنم خاموش نمیشم.