تبليغاتX
پلاک13 آلاچیق



                                                         وحید=تنهایی

               نخواستم با غم بسازی نخواستم هیچی نگی

                                                             نخواستم دردل دلت تو دیگه با هیچکی نگی

                    آخه عشق اجباری نیست تو زندون من نمون

                                                                         حالا که فکر رفتنی دیگه از موندن نخون

                              تا دیدم می خوای بری دلم راتو صد نکرد

                                                                                           برو فردا مال تو دیگه اینجا برنگرد

                      بدونه من بخت من دلتو هرجا جا نذار

                                                                                غمت با من بودنو تو منبد یادت نیار

                                 اگه شونت تکیه گامه پس چرا من تنها شدم؟

                                                                           چرا هرلحظه م همیشه منم تنها با خودم؟

                             یه تصویرازعکس چشمات روی دیوار دلم

                                                            چقد قصه م خنده داره چقد بیکاره دلم

                                                                                            تا دیدم می خوای بری...

      

                                     هیچکی نمیتونه بفهمه که دلم از چی گرفته

                                                                          هیچکی نمیتونه بفهمه که صدام از چی گرفته

                                          هیچکی نمیمونه تا با من توی راهم هم سفر شه

                                                                       آخه میترسه که با من با دل من دربه در شه

                                          هیچکی نمیدونه که چشمام چرا همیشه خیسه خیسه

                                                            چرا هیچکی حتی یه نامه واسه من دیگه نمی نویسه

                                          هیچکی نمیدونه که قلبم تا حالاچندفه شکسته

                                                             هیچکی نمیدونه سر راه اون تا حالاچندفه نشسته

                                     آخه تو کلبه سوت و کورو تاریک قلبم خورشید که جا نمیشه

                                      می دونم اگه تا لحظه مرگم بگردم دنبالش پیداش نمی شه

 

                                                      گفتم که رفتنت یه روز قاب دلم رو می شکنه

                                        گفتی که این بخت تو بود تقدیر تو شکستنه

                                                    هروقت که بارون می زنه تورو کنارم می بینم

                                    حس می کنم پیشه منی هنوزم عاشقترینم

                                                         گفتم بمون اون روز میاد غصه هامون تموم می شه

                                        گفتی اگه باهام باشی لحظه هامون حروم می شه

                                                           هروقت که بارون می زنه تورو کنارم می بینم

                                   حس می کنم پیش منی هنوزم عاشقترینم

                             وقتی رفتی همه دنیا روسرم انگاری خراب شدو دلم شکست

                    سازه من زانوی غم بقل گرفت وقتی که حس کرد ریشه رسوات نشست

                                           از وقتی رفتی هیچ کسی هم دردو هم رازم نشد

                                 هیچ کسی حتی یه دفعه هم غصه سازم نشد

                                                            رفتی ولی بدون هنوزعاشقتم تا پای جون

                                           دله بهاریم عاشق چه تو بهار چه تو خزون

تو ناز مى كنى من ناز مى كشم

اين منطق كيه

انگار پيشه تو فرقى نميكنه

كى عاشق كيه

روح تو مريمه چشم تو نرگسه

دست تو نسترن

روح تو دست تو چشم توعشق من

گلخونه ى منه

وقتى كه خاطر غمگين تو هنوز

تو خونه منه

يعنى كه بارغم بى توشبانه روز

رو شونه ى منه

غمبارعشقتو رو دوش مى كشم

پا پس نمى كشم

با اين خيال پوچ كه چشمهاى تو

               ديوونه ى منه

+ می نویسم یادگاری تا بماند روزگاری پنجشنبه 1387/08/02ساعت 13:1 توسط وحید جهانگیری |



                                               تصویرخیالی

              همدم بی کسی هام شبای بارونی شده

                                          اونی که من دوسش دارم باعث ویرونی شده

               به دنبال تبسمش سربه بیابون می ذارم

                                  غیرازدوباره دیدنش هیچ آرزویی ندارم

                   هیچی ازدلم نمونده جزیه تصویرخیالی

                                                حالاتوتوی دل من مث آرزومحالی

                 

                                              ابلیس جدایی

             همیشه هواتومی کرداین دل شایدبدونی

                                        توشایدخودت می خواستی منوازخودت برونی

                   آره بازیه زمونه شادیمورنگ خزون کرد

                                           هنوزازیادم نمی ره اون روزپاییزیه سرد

                  راستی این چه حسیه که می گه شعرومی نویسه

                                  عشق یانفرت نمی دونم ولی چشمام خیس خیسه

               یه نگاه خیلی ساده می ندازم به اولامون

                                        اون روزاکه جای کینه خالی بودتوی دلامون

                   اون روزاکه خنده هامون ارزشش قدطلابود

                                           تویادت نباشه شایدعشقمون دورازبلا بود

                         اون روزاگذشتن عشقت کم کمک واسه م تموم شد

                                     فقط یه جمله یادم مونده عشق من به پات حروم شد

               یه روزی ازم گذشتی انگاری عهدی نبستی

                                          چینیه شکستنی روآخ که بدجوری شکستی

                        حالا خیلی وقته رفتی نمی دونم که کجایی

                                             سایه موکشیدروعشقم آخرابلیس جدایی

                                                   گلایه

نگاه نکن به خنده هام هوای گریه س توچشام

  رفتی وبی ستاره شد آسمون ترانه هام

      رفتی وبارفتن تو غروب آرزو رسید

          خوشبختی پرزدازدلم خدادیگه منوندید

               دیگه شدم غریبه با تموم این روزوشبا

                     دلم گرفته ازهمه خسته ازاین گلایه ها

                           پشت تموم خنده هام یه بغض ودلتنگی دارم

                                 باورنمی کنی ولی ازدنیاهیچی ندارم

                                      می خوام برم یه جای دور یه جای سبزوبی حصار

                                            مثل توکه رفتی ومن موندم توبهت انتظار

                                             عاشقت هستم

            عکستوامشب دوباره توی آسمون کشیدم

                                   توی چشمای قشنگت بازهمه دنیامودیدم

                  شیشه تنهاییمومن واسه عشق توشکستم

                                        قصه ازاینجاشروع شدکه دلم روبه توبستم

                    پیش ازاین که فکرمی کردم باتوخوکرده نفس هام

                                              تورومی خوام قددنیاتکیه کن به قلب تنهام

              توهمونی که یه عمری گشتموپیت دویدم

                                   تاغروب رفتمواین باربه طلوع تورسیدم

                     دست توگذاشتی آخرتوی این دستای فتنه م

                                              حالا وقتشه بدونی که چقدرعاشقت هستم

                                             قاصدک عشق

            روزی که به هم رسیدیم گفتی بارون خبرم کرد

                                           گفتی که قاصدک عشق باغزل همسفرم کرد

                  روزی که پیش توموندم همه عشقت مال من بود

                                      پشت یک پنجره باز تونگاهت پرغم بود

                   فکرمی کردم که نمی شه بهاروفروخت به پاییز

                                            مگه می شه که نگاهت بشه ازکینه ها لبریز

           یه روزی می یادکه بارون مثل شبنم روی شیشه

                                    بنویسه واسه چشمات رفتنم روتاهمیشه

                    امااین بارتونگاهت خیره به یه جای دیگه س

                                             شایداون پنجره باز روبه روی باغ دیگه س

                                            اگه عشقم توباشی

             اگه آسمون تویی زمین زیرپات منم

                                  که واسه به تورسیدن دل به دریا می زنم

                      اگه تودریاباشی من برات یه ساحلم

                                                     تویی نیمه دل آخه باتوکاملم

                اگه توچشمه باشی من برات رودمی شم

                                         هروقت آرزوکنی مثل غول دودمی شم

                             اگه توخزون باشی دلت برات برگ می شه

                                              وقتی دورازتوباشه زودبرات تنگ می شه

                    اگه تابستون باشی من می شم ظهری قشنگ

                                     بگذرازخطای من نشوتویه تیکه سنگ

                 اگه توزمستونی منم اون برف سپید

                                             شعرم تموم شدوبازم دل به عشقت نرسید

                                             دوستت ندارم

               مثل گذشته هامون دیگه تورونمی خوام

                                                   دست سیاه تقدر اینورقم زدبرام

                     بهارعشق مارو جفای توخزون کرد

                                      چیزی واسم نمونده جزیه دل ازغم ودرد

                  چشمای توچه زیباست حیف به رنگ ریاست

                                           حالادل پرازغمم بادروغات آشناست

                             اون روزآشنایی هرلحظه روبرومه

                                             حالارفتی ویک بار دیدنت آرزومه

                چشمات پرازمحبت حرف دلت وفابود

                                          مثل سکه توبازار پشت وفاجفابود

                    توی دنیای غربت واسه دل آشنایی

                                  هرچنددوست ندارم ازلحظه جدایی

                       وقتی دروغ ونیرنگ حاکم این زمینه

                                              عاشق می میره اینجا سرنوشتش همینه

                                                 تویی تو

            ترانه همیشه زنده موندنم تویی تو

                  بهانه همیشه شعرسرودنم تویی تو

                        غزل های نگفته دیارم

                               همیشه عشق وموندنم تویی تو

                                      بهاردل سپردنم تویی تو

                                            شکوفه های بودنم تویی تو

تویی بهارعمرم همیشه دل سپرده ام

       بی توخزونه عشقم باتوهمیشه خوندم

              توبهترین کلامی همیشه تکیه گامی

                     توبهترین ستاره برقلب وقصه هامی

                            تویی صدای موندن همیشه شعرروخوندن

                                                       تویی همیشه زیباتویی همیشه دریا

                                                 تویی که بی توعمرمن تمومه

                                           تویی که بی توبودنم حرومه

                                     تویی همیشه خوندنم تویی تو

                               تویی دلیل بودنم تویی تو

                          تویی بهارزندگی تویی تو

                   تویی همیشه خواستنی تویی تو

             تویی که بی توباورم تمومه

                                                        بیاتااین دل واسه تو بخونه

                                                        بیاکه می خوادهمیشه بمونه

                                                        بیادهمیشه واسه توبخونه

                                                        حالابیاکنارم که من درانتظارم

                                                        حالابیاکنارم جزتوکسی ندارم

+ می نویسم یادگاری تا بماند روزگاری چهارشنبه 1387/08/01ساعت 21:4 توسط وحید جهانگیری |



                                              عشق یعنی...

          عشق یعنی لحظه ای دریاشدن 

                                                    عشق یعنی باخداتنهاشدن

                عشق یعنی حسرت پروانه ها

                                                           عشق یعنی گریه آلاله ها

          عشق یعنی سوگ ومرگ لاله ها

                                                    عشق یعنی شعله وپروانه ها

                عشق یعنی روح وپروازصدا

                                                          عشق یعنی نوح ودریای صفا

          عشق یعنی حق بگوتاپای جان

                                                    عشق یعنی معنی حق رابدان

                عشق یعنی خاک هنگام سجود

                                                         عشق یعنی شکردربودونبود

           عشق یعنی تشنه لب سقاشدن

                                                               عشق یعنی غرق این معناشدن

                 عشق یعنی باخداتنهاشدن

                                                         عشق یعنی لحظه ای دریاشدن

                                                    قهر

خبرداری آیا؟

                 دریا قهرکرده باخورشید

                                                ومن بااو

                                                 واوباعشق

                                 چه روزهای زیبایی است

                                                                     نه بارانی

                                                                      نه عشق

                                                                      ونه زندگی

                                              به یادچشمات

                                                 قصه غم وغروبه قصه زندگی من

           لحظه های عاشقونه شده زندونی این تن

                                    یکی نیس منو بگیره ازسکوت این هیاهو

                انگاری صدسال مردم یکی نیس بگه که این کو

                                              همه شب این دل بی کس پردرده وپرغم

                         دردموهمیشگی نداره می دونم که اولینم

                                                   توی آسمون قلبم می تابه ماه دل تو

                ولی این منم که مردم توی ایستگاه دل تو

                                    گاهی وقتا که دلم هوای چشماتوداره

            اشک من جاری می شه به روی گونه م می باره

                                            هرکی می بینه منومی گه که دیوونه شدم

                  آره ازوقتی شدم عاشقت ویرونه شدم

                                              اون نگاه مهربونت زده آتیش به دل من

                    خوش به حال اونایی که تاحالاتوروندیدن

                                                 قصه غم وغروبه ماجرای تورو خواستن

                تورو می خوام تاهمیشه پربگیره غصه ازمن

                                          کاش بیایی روزی ازراه به سراغ دل من

                     ول کنه دیوونگی روبشه عاقل دل من

                                                 گاهی وقتاکه چشام به یادچشمات می باره

                  قلب من دادمی زنه جزتوکسی رونداره

                                                 تویی تو

                                  تویی همیشه عمرم تویی همیشه جونم

                                         تویی گرمای خونم تویی وجود جونم

                                  تویی کلام چشمم تویی نگاه چشمم

                                         بی تودلم می گیره غم تو دلم اسیره

                                  کی می شه دوچشمام تورو بازم ببینه

                                         کی می شه میایی چشم زرخت ببینه

                                  این دل دیگه نداره بهانه داره خوابه

                                         چیزی ازش نمونده رنگ زرخش پریده

                                  چه وقت می شه می یایی دست رودلم بذاری

                                         می میره این تن واست غصه توروت ببینه

                                  پیرشده این رو واست شایددیگه نخواهی

                                         این دل دیگه نداره اشک ماتم بریزه

                                  چشام نداره سوعی رو گونه هام بریزه

                                         خون میریزه زچشمام بازم بهانه داره

                                  سخته تنها بمونه دلی واسه چشماش

                                         خنده نداره لبهام بی تو اسیره چشمام

                                  ای بی وفا زمونه اشک تو چشام رونه

                                         چشات واسم عزیزم هنوزم قصه سازه

                                  هرچی دارم می ذارم تا که تو رو ببینم

                                         دیگه نمونده راهی تورو ببینه چشمام

                                  ازاون نگاه زیبات دلم داره می ترسه

                                         یه روزنخوادببینه

                                  دیگه تموم حرفام دلت نسوزه به چشمام

                                        همه می رن یواش یواش

                  بازم شبه دنبال ماه می گرده چشام

                                           دنبال جایی سفید زمینروسفیدکنم

                          آخه سیاه وتاریک می بینه ماه و

                                                     چشم توگریون می بینه مادرتو

                    به ظاهرم نشون ندم که یادتم

                                                  اما خاطره هایادم دارم

                              یکی یکی یادم می یارم

                                                              می سوزه نیستی کنارم

                           هر دفعه لحظه خندیدنتون یادمه

                                                  حرف زدناو نشستنتون گشتنامون یادمه

                   مرگ ومجسم می کنم توذهنم

                                               یادفشارقبرمو پوسیدنم می افتم

                  بهاربودنامون به پاییزوهوای سردزمستون می رسه

                                           ماروبه بازی می گیرن خاطره های گذشته

                            انتظارمی کشن براتون

                                              منتظربمونین به راه بادست گلاتون

                   شکست قامتم ازغمت

                      بلندشوببین قامتم خم است

                          باوری نیست رفتیدازکنارم

                              باورم هست رفتنیست این قامتم

          گویندیک دست بی صداست

            تک بودیدصدای خش خش برگ زیرپای رفتنتان خوش صداست

                                                     ماهم می ریم یواش یواش ...

          

 

+ می نویسم یادگاری تا بماند روزگاری چهارشنبه 1387/08/01ساعت 20:22 توسط وحید جهانگیری |



+ می نویسم یادگاری تا بماند روزگاری چهارشنبه 1387/08/01ساعت 0:14 توسط وحید جهانگیری |



                                              قبله گاه عشق

             دست هایت قبله گاه بوسه ام                  چشم هایم منتظربرراه تو

      ذره ذره دردلت گم می شوم                 تاشوم روزی من آن دلخواه تو

         ای کلید آرزوهای محال                        ای طلوع بی هراسی های من

            سبزه سبزی پرشکوه وبی غرور             باتوهستم تا ته عاشق شدن

            حرف هایت جنس باران دلم                  می ستایم تا ابد نام تو را

              ای تومرهم برسکوت نیمه شب                می گشایم آخر ایهام تو را

           ای ستاره بیش ازاین رنجم مده              تا ابد افسون این راهت شدم

              یک تلنگر مانده تا دیوانگی          گو که من آخر به دلخواهت شدم

                                       نسیم کربلا رادوست دارم

             قتیل کربلا رادوست دارم                       ذبیع بالقفا رادوست دارم

             من از زواردشت کربلایم               عزیزمصطفی(ص)رادوست دارم

             قسم برآب آب کودکانش                        شهید نینوا رادوست دارم

             اگرچه شیعه خوبی نباشم                    گل خیرالنساء رادوست دارم

             چه خوش باشد گرعاشورابمیرم         که من خون خدا رادوست دارم

              قسم بریاس وگلهای شقایق                    نسیم کربلا رادوست دارم

                                                  گل ها

              گلی سفید برای روزآشناییمان

                                 گلی نارنجی برای محکم ترشدن دوستیمان

                گلی صورتی برای حرف هایی که نمی شد روبه رو زد

                                        گلی سرخ برای ابراز علاقه

                                    و درآاخر گلی زرد برای جدایی

                                              یه شعرقشنگ

                                      می خوام امشب برات یه شعرقشنگ بگم

              یه شعری که همش عشقه ازرنگ آبی بگم

           بگم چقدردوستت دارم واسه چی تو رو توفکردارم.بگم عاشقتم

                 بگم...نه این شعرقشنگ نیست.شعرقشنگ واقعیه خیالی نیست

                                                 ماه وتو

          وقتی که ماه می بینم یادچشمونت می افتم

                                       یاد اون روزای شاد ولب خندونت می افتم

              اون روزا من توی کارات رد دلخوشی می دیدم

                                           اما ازوقتی که رفتی یه ستاره هم نچیدم

                     آخه توشبای بی ماه ستاره جایی نداره

                                                     دل ابری منم خب بی توفردایی نداره

             حتی وقتی که نمی شه ببینم من تورو از دور

                                      می کنم نگاه به اون ماه که شده مثل تو پرنور

                   بعضی وقتا که دل من واسه توخیلی تنگه

                                           من می گم رازمو با ماه که خدایی خیلی سنگه

                      من به اون می گم که یک شب منو یاد توبیاره

                                               که شاید واسه یه لحظه بده به تویک اشاره

                زندگی یه بازی تلخ نکنه بازیچه باشیم

                                         کاش خدا با ما بسازه تا ما ازغصه رها شیم

                                               هدیه تولدت

                             یواشکی روی سرم گرد زمستون می شینه

                                        عمرم گواهی داد دیگه هرگز تو رو نمی بینه

                              بی تودیگه این دل من طاقت موندن نداره

                                        یه قلب تیکه تیکه که دیگه سوزوندن نداره

                               به عاشقای بی نشون به گریه های بی صدا

                                              قسم که تاستاره هست عزیزخاطرشما

                                نمی گذرم ازکسی که قلب توروهوایی کرد

                                         دلت دیگه مارونخواست حقاکه بی وفایی کرد

                                 اماهنوزم واسه من تجلی شقایقی

                                                عاشق پرست بی وفا تو رونق دقایقی

                                  دلم می سوزه واسه آیینه ای که روی طاقچه بود

                                            رنگی زما به خود ندید شعری ز فردا نسرود

                                   لبخنده ابری منو ببخش به خوبی خودت

                                                   دلم روهدیه می کنم واسه شب تولدت

                                                  اشک

                 نه دلم تنگ بهاره نه درانتظاریاره

                                        نمی دونم چراچشمم هی دلش می خواد بباره

                     نکنه برای دیدارداره لحظه می شماره

                                برای دیدن چشمات اون دلش می خواد بباره

               نه دلم تورم نمی خواد نه هوای تونداره

                                            نکنه بوی بهاره که داره گریه میاره

                     ازبهار هیچی نمی خوام اون تورو یادم میاره

                                     برای چشمای خسته م اون فقط خاطره داره

           به چشم می گم بباره هرچی غم داره بیاره

                               نمی خوام به جای شادی یادتوغصه بیاره

                                               معنای عشق

                 عشق یعنی جوی آبی بیکران

                                                عشق یعنی عاشق فصل خزان

                         درفراسوی سرشک دیدها

                                              عشق یعنی عاشق اندیشه ها

                      عشق یعنی عاری ازرنگ وریا

                                                        درتلاطم موج دریای خدا

                               عشق یعنی انتظارعاشقان

                                                      تاظهور رهبر دلدادگان

                           عشق یعنی پاک مثل آسمان

                                                آبی وصاف پرازپولک نشان

                                              عاشق نبودی

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم                    درقبله گاه عشق بودی تو معبودم

آرامو آسوده در خواب خوش بودی             یک لحظه من بی تو هر گز نیاسودم

من با نفسهایم نام تورا خواندم               کاش ای هوس باز هم با تو نمی ماندم

روزی که می گفتی من با تومی مانم         روزی که دانستی من بی تو می میرم

روزی که با عشقت بستی به زنجیرم              بازم دلم بودم این بوده تقدیرم

خوش باوری بودم پیش نگاه تو             هر دم زچشمانت خواندم کلامی را

عشق توچون برگی دردست طوفان بود          دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

روزی به من گفتی دیگر نمی مانم           گفتم که می میرم گفتی که می دانم

باور نمی کردم هرگز جدایی را                    آن آمدن با عشق این بی وفایی را

                                                  به یادتو

             خیلی وقته که دلم برای توتنگ شده

                                               ببین رفیق ماروحالا چه بی رحم شده

                       آه ازاین فاصله شیطون چه بی غم شده

                ستاره شبهای من ببین چه کمرنگ شده

                                          هوات پرازمه شده خسته ازاین دل شده

                      بارفتنت عزیزم شعرم چه بی رنگ شده

                                       هرجاباشی می دونم به یاد تو می مونم

                          هرجا باشی بدون که به یادتومی خونم

                                                   زندگی

                                          زندگی همش یه قصه است کیه که اونوبخونه

                  زندگی فقط یه رازه کیه که بخوادبدونه

                                          زندگی صدای آبه می گذره ازروی سنگا

               نگو زندگی سرابه توی خوابه توی رویاست

                                    زندگی تحفه عشقه اون سیر سرنوشته

                        واسه رسیدن به عشقت زندگی مثل بهشته

                                                    ماه

                    بازم شبه ماه اومده تو خوابم

                                                می خوام این دفعه روبایادتوبخوابم

                       شبانگام نکن که بستست چشام

                                            پلکاموروهم می ذارم تا که توروببینم

                    چشام چشاتومجسم می کنه پشت پلکام

                                        شاید که خوشحال بشه از ته دل نگاهام

                      هردفعه که بایادتومی خوابم

                                                  شب تا سهریکسره بیدار می مونم

                      سوءچشام داره تموم می شه

                                             می خوام بخوابم

                             دیگه واسه چشمات چشام دل نمی سوزونه که بیدار بمونم

                                              آخرش میره

                    دست خودم نیس که واست اشکامو جاری می کنم

                                            بااینکه سهمم نبودی بازبی قراری می کنم

               سخت دلت روبس پری به اونکه آخرش میره

                                         دیگه واسه نگه داشتنت دیره

                       اونی که گفت دعا بکن بهش بگو اثر نداشت

                                             بگو که گریه های من پیش خدا ثمر نداشت

                     الهی هیچ وقت نبینی الهی که سرت نیاد

                                     حتی یه لحظه درد من درون بسترت نیاد

            تابه ابد دورشه ازت هرچی که جداییه

                                             هرکی هنوزم توسرش هوای بی وفاییه

                                                   ترانه

یه ترانه هس توقلبم که هنوزنخونده مونده

        فکرخوندن یه حرفش همه عمرموسوزونده

               تاحلاهرچی که داشتم سرخوندنش گذاشتم

                       صد دفه شکستم اماروترانه پانذاشتم

                               اگه بازترانه باشه هیچ دلی تیره نمی شه

                                        دیگه هیچ نگاه خیسی به افق خیره نمی شه

                                             دلم می خواست

                                      دلم می خواست مثل یه بلبل تو هوا پرمی زدم

              یامثل زنبورعسل به هرگلی سرمی زدم

                                          مثل مجنون می شدم به لیلی ام سر می زدم

            یا مثل پروانه بودم دورشما چرخ می زدم

                            مثل یک قناری زرد قشنگ یکسره چهچه می زدم

               یااینکه یه نت می شدم واستون آهنگ می زدم

                                               دیونه بودم بیهوده قهقه می زدم

                   یااینکه یک شیر می شدم به دشمناچنگ می زدم

                                       دلم می خواست مثل یه بلبل توهوا پرمی زدم

                                                 ناراحتم

              کاش امروزدیروزمن بودیلدا

                                    ازاسمم معلومه تنهام یلدا

                                  شایدروزخوبی باشه به جزشب یلدا

                                                        اسلا روزخوبی شاد توراه یلدا

                می خواستم امشب روزبه تورسیدنم بودتوشب یلدا

                           یلدای من نیومده شایدخونشون یلدا

                                                                ناراحم:

                                چی بگم که خیلی تنهاشدم باز

                                  فکرمی کردم شب یلداست اون شب به تورسیدن

                      اماخجا لت عمونم روبریده

                                         می ترسه این دل که دیگه

                  آخرش توروهم بگیره توشب یلدا

+ می نویسم یادگاری تا بماند روزگاری چهارشنبه 1387/08/01ساعت 0:2 توسط وحید جهانگیری |




پلاک13